5) Autorregulación das poboacións

 

Crecemento dunha poboación

Unha poboación é o conxunto de seres dunha mesma especie que viven nun ecosistema. As poboacións dun ecosistema tenden a aumentar de tamaño ata chegar a un número que se mantén máis ou menos constante.

Cando unha poboación alcanza o maior número de individuos que o medio pode soportar, é dicir, a súa capacidade de carga, mantense en equilibrio.

Denomínanse flutuacións os cambios periódicos no número de individuos dunha poboación. O punto de equilibrio das poboacións coincide coa capacidade de carga.


Factores que limitan o crecemento dunha poboación


        

O tamaño dunha poboación

O tamaño das poboacións tamén está limitado.

  • Depredación. Ademais de ser necesaria para a transferencia de materia e enerxía na cadea trófica, a depredación é un factor limitante do tamaño das poboacións, posto que así se eliminan os individuos vellos ou enfermos.

  • Competencia. Cando a poboación é pequena, os recursos son abundantes, pero cando aumenta, estes escasean. Nesta situación, a competencia pola comida, pola auga e polo espazo pode ser feroz e o tamaño da poboación diminúe.

  • Estrés. Cando aumenta moito a densidade de poboación, os individuos poden padecer estrés.

 

Estratexias de supervivencia das poboacións

Para medrar, sobrevivir e contribuír á propagación da especie, os organismos deben utilizar adecuadamente a enerxía limitada da que dispoñen. En caso contrario, a selección natural eliminará aos peor adaptados para reproducirse de xeito eficaz.

Denomínase estratexia de supervivencia, ou estratexia reprodutora, á forma que teñen os organismos de utilizar parte da súa enerxía en reproducirse.

  • Elevada taxa de reprodución e escasa acumulación de reservas enerxéticas. É o caso de bacterias, insectos e organismos pequenos, que constitúen poboacións numerosas.

Os organismos que viven nun medio con drásticas variacións ambientais, coma os insectos, producen moita descendencia rapidamente.

                                                 

  • Baixa taxa de reprodución e gran desenvolvemento. Son organismos que posúen un cúmulo importante de reservas enerxéticas.

    Os organismos que viven en lugares cuxas condicións son estables, como as plantas moi lonxevas, son de gran tamaño e maduran e reprodúcense máis lentamente; así mesmo, teñen poucos descendentes.

Comentarios

Entradas populares de este blog

4) A meiose produce os gametos

3) Relacións tróficas nos ecosistemas

2) As proteínas e os ácidos nucleicos